A A A

AGNIESZKA ZAWISZA O naturze rzeczy

Artystka na tle obrazów. Kobieta o krótkich blond włosach, siedzi przykucnięta. Jest ubrana w granatowy golf i wzorzystą krótka spódnice.Dyplom z wyróżnieniem Agnieszka Zawisza uzyskała w 2000 r. w Pracowni Profesora Rajmunda Ziemskiego, zaś aneks z Litografii w Pracowni Prof. Wacława Winieckiego w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Tytuł doktora sztuk pięknych otrzymała w 2019 r., będąc pod opieką Profesor Aleksandry Gieragi, na ASP w Łodzi.

Artystka jest stale aktywna jako animatorka życia kulturalnego. Jest współautorką multimedialnego projektu Matkopolko, a także współtworzyła „Pracownię 103” na warszawskiej Pradze. Działa w stowarzyszeniu Front Sztuki (obecnie z siedzibą w Kamienicy Artystycznej TA3 na Ochocie). W 2017 roku Agnieszka Zawisza zdobyła pierwsze miejsce na Biennale Malarstwa w Mołdawii. Malarka zajmuje się także działalnością pedagogiczną, prowadząc zajęcia i warsztaty, a przede wszystkim nauczając w Wyższej Szkole Artystycznej w Warszawie.

     W działaniach artystycznych Agnieszki Zawiszy na różny sposób przejawia się zainteresowanie motywem wody, otwartej przestrzeni, a przede wszystkim pejzażu – najpierw ujrzanego w przelocie, następnie reinterpretowanego na płaszczyźnie obrazu. Jej malarstwo oscyluje pomiędzy figuratywnymi wyobrażeniami, a organicznymi i nieokreślonymi nieraz formami, eksponującymi sam proces malowania i doświadczania materii malarskiej. Mroczne i zagadkowe, przyrodnicze struktury świata roślin, a także obciążona bogatą symboliką ziemia staje się fascynującym konglomeratem faktur i nietuzinkowych kolorów. Jest też za każdym razem sposobnością ukazania na obrazie feerii barwnych antagonizmów oraz wyzwaniem wzbogacającym indywidualny warsztat twórczy.

    Reprodukcja obrazu abstrakcyjnego w poziomie. Obraz o kolorystyce pomarańczowej i zielonej. Na środku wydaje się, że jest kwiat o podłużnych liściach. Do stworzenia jednostkowego przekazu malarskiego Artystka posługuje się efektami uzyskiwanymi poprzez eksperymenty formalne, m. in. różnorodne sposoby aplikowania farby, która jest rozlewana, odciskana, rozmazywana, nakładana warstwowo, kryjąco i transparentnie. Agnieszka Zawisza świadomie dokumentuje też sam proces twórczy: rozpościera na podłodze pracowni czyste, zagruntowane płótno. Wszelkie pozostawione tam ślady – przypadkowo zaistniałe kształty, odciski, chlapnięcia – są zaczątkiem dla obrazu-pamiętnika, opartego na przekazie chwili, przypadku, swobody malowania. Ślady te tworzą mimochodem świat plątaniny kolorów, świateł, linii i przeróżnych form – równoległy dla właściwego, malowanego na sztalugach dzieła. Te, jak i docelowo malowane przestrzenie na obrazach, przywołują asocjacje z materią tkanin i są wynikiem eksperymentów formalnych, jakie Twórczyni podejmuje w farbą, spoiwami, a także podobraziem, wystawiając je na działanie wielu czynników zewnętrznych i przypadku. Artystkę pasjonuje sam proces budowania obrazów, a każdy z nich jest nowym przeżyciem, zaspokojeniem niepokoju twórczego i potrzeby bycia blisko natury poprzez własny, plastyczny znak i malarski gest. 

 Zdjęcie w przestrzeni Galerii. Na środku przejście do drugiej sali. Na lewej stronie wisi zielony obraz o dużych rozmiarach. na ścianie prawej stronie 4 mniejsze obrazy . o ciepłej kolorystyce.

     Zawisza ceni formy „żywe”, wyraziste pod kątem koloru i ekspresji, nasycone barwnie, a przez to zdynamizowane, nieograniczone w formie, ewoluujące i wywołujące silne emocje. Bogactwo użytych środków malarskich często zestawia z osobistym zachwytem nad naturą oraz wrażliwością na jej piękno, a także z troską o kondycję świata przyrodniczego – jego witalność, siły przetrwania i różnorodność, które to wartości i cechy natury przywołuje konsekwentnie na swoich obrazach.

Weronika Zasada-Stańska

 

 

do góry